vrijdag 6 juli 2012

SeaWorld part 1

We raken langzaam gewend aan de zes uur tijdsverschil met Nederland. Gisteren lagen we wel al voor tien uur in bed maar 'uitslapen' lukt steeds beter. Even na achten zijn we opgestaan. Eerst natuurlijk weer alle reacties op het blog gelezen. Dat blijft toch altijd leuk.

Terwijl wij onze work-out deden, maakte Ben zijn dagelijkse wandelingetje naar de supermarkt voor het brood. Na de 'Tabata-training' gingen we eerst ontbijten aan het zwembad en daarna maakten we onze training af in het zwembad. We gaan steeds beter trainer Bryan. In dezelfde tijd doen we steeds meer en het gaat steeds makkelijker!

Vorig jaar zijn we ook naar SeaWorld geweest. Dit park vinden we zo bijzonder dat het deze vakantie ook weer op het programma staat.  Even na elven reden we richting SeaWorld. Het was weer druk op de weg. Ben had zich er al helemaal op voorbereid en een andere route gevonden waardoor in ieder geval de drukte op de I4 vermeden kon worden. In plaats van een half uur deden we er toch gauw een klein uurtje over om bij SeaWorld te komen. Op de parkeerplaats van SeaWorld viel het overigens weer mee met de geparkeerde auto’s.

We begonnen in het Shamu stadion, waar de orka's weer een prachtige show gaven. Daarna liepen we langs de zeehonden naar de nieuwe attractie TurtleTrek. In de wachtrij word je eerst langs twee aquaria geleid met allerlei vissen, manatees en schildpadden. Daarna kom je in een ruimte met een 360 graden bioscoopscherm. Er wordt een 3D-film afgespeeld waarin een schildpad avonturen beleeft. Het was mooi maar we hadden ons er meer van voorgesteld. Daarna zijn we naar de show 'L'Allure' geweest: een show vol acrobatiek. Er gebeurt zoveel op het podium dat je ook veel mist. Maar onze favoriete show is en blijft toch wel 'Blue Horizons'. En niet alleen bij ons, het stadion zat tot aan de nok toe vol. In deze show hebben de dolfijnen de hoofdrol. Een show die niet gauw verveelt. Tussendoor hebben we nog de zeehonden gevoederd. Of eigenlijk de vogels, die zo brutaal en snel zijn dat ze de vis gewoon uit de lucht voor de neus van de zeehond wegpikken.



Na het eten van een turkey leg begon het spectaculaire werk. Laura en Ben gingen samen in de Manta, de achtbaan waar je in hangt. Ben was vorig jaar ook geweest. Voor Laura was het de eerste keer, en na de eerste rit zeker niet de laatste keer. Vooraf kreeg ze steeds meer twijfel, maar de nieuwsgierigheid won toch. Na de Manta was de volgende achtbaan aan de beurt, Kraken. De wachttijd was maar 10 minuten zodat we nog naar de avondshow van Seamore konden. Wat een geweldige show was dat. Het begon natuurlijk met de bekende mimespeler die de laatste 10 minuten voor de show over de binnenlopende toeschouwers grapjes maakt. Blijft leuk om naar te kijken. De avondshow is een parodie waarin alle shows in SeaWorld en de attractie Kraken op de hak worden genomen. We hebben enorm gelachen. Een echte aanrader.


De dag sloten we af met Shamu Rocks. De show lijkt heel veel op de show ‘One Ocean’, maar dan met rockmuziek en veel lichteffecten.





We kwamen tijd te kort. We hebben de dolfijnen nog niet gevoerd, nog niet in de Journey to Atlantis geweest, de Manta voor een tweede, derde .... keer gedaan, Blue Horizons geen tweede keer gezien. SeaWorld biedt de mogelijkheid om binnen zeven dagen gratis terug te komen. Dat zullen we zeker doen.