Op weg naar Calgary

Met de grote chaos in de meivakantie op Schiphol in ons achterhoofd en onze vertrekdag als topdruk (230.000 reizigers) bestempeld, staan we al om half 8 de koffers in te laden. Mijn vader brengt ons naar Schiphol.

Thuis hebben we al ingecheckt. Dat gaf wel wat problemen, en nu blijkt ook waarom. Bij het afgeven van de koffers, horen we dat er problemen zijn met onze ETA-aanvraag. Voor nu en voor altijd weten we dat er op het paspoort twee nummers staan: een paspoortnummer en een documentnummer (dat hetzelfde is als het paspoortnummer met 1 cijfer extra). En bij de ETA-aanvraag staat het documentnummer. De medewerker is onverbiddelijk, we mogen niet verder. Zij adviseert om de aanvragen opnieuw in te dienen. Bij de KLM-servicebalie kijkt een medewerkster wat ze voor ons kan doen. Na veel gebel, waaronder zelfs met de Canadese immigratiedienst, en gewacht kunnen we na een uur weer terug in de rij voor het afgeven van de koffers. Bij de security-check en de marechausse lopen we vrij snel door. De vakantie is begonnen.

Om half 1 stijgen we op uit Amsterdam. De vlucht van bijna 7.200 km verloopt rustig. We vliegen langs IJsland en over Groenland. Vanuit het vliegtuig hebben we een prachtig uitzicht over het rotsachtige landschap van Groenland. Zwarte bergtoppen steken af tegen het sneeuwachtige landschap. Soms zien we alleen nog het topje van de berg. De rest van de berg ligt onder de sneeuw. De sneeuw is ongerept: witte poedersneeuw zonder sporen van dieren, voetstappen van mensen of bandensporen van auto's. Grote stukken ijs drijven in het water. Na vijf uur vliegen naderen we de noordkust van Canada. Om kwart over 1 lokale tijd landen we op het vliegveld van Calgary.


Calgary is een stad waar gewerkt en gewinkeld wordt. Voor een stedentrip hoef je niet naar Calgary. Veel speelt zich binnen af. Winkels en kantoren zitten in de wolkenkrabbers. De wolkenkrabbers zijn met elkaar verbonden door een soort van glazen bruggen boven de straten, de 15 plus skywalks. In de winter ook hard nodig, want met temperaturen van gemiddeld -15 graden is het niet prettig om buiten te zijn. Het is in de winter dan ook niet druk op straat. Nu is het zomer, maar ook nu vinden we het erg rustig. We wandelen naar het parkje Century Gardens. En daarmee is niet te weinig gezegd, het parkje is misschien twee voetbalvelden groot. Langs het park staat een man voorovergebogen na te denken over z’n volgende zet op het schaakbord. Een volgende zet die nooit komt, want het is een standbeeld. Vlakbij Century Gardens ligt shoppingmall The Core. In The Core ligt een overdekt park, Devonian Gardens met 10.000 struiken, vijvers boordevol vissen en 550 tropische palmbomen. Met de roltrap gaan we naar de 4e verdieping van de shoppingmall. We kunnen het park niet in, omdat het gerestaureerd wordt. Even verderop ligt Calgary City Hall. Het plein voor het gemeentehuis was tijdens de Olympische Spelen de Olympic Plaza. Op de borden zien we onze winnaars van de Olympische Spelen in Calgary, waaronder Yvonne van Gennip en Leo Visser. Langs de rivier Bow lopen we nog even door Prince’s Island Park. Bij de supermarkt stoppen we nog even voor een paar boodschappen. Het is een lange dag geweest. We gaan slapen.


Reacties

Populaire posts van deze blog

Vliegen met Aer Lingus prima bevallen

Op weg naar Noord-West Amerika

Onze snorkeltochten op Bonaire