vrijdag 20 juli 2012

Miami

In Downtown Miami hadden wij een kamer in het Holiday Inn-hotel. Bij het inchecken begon de receptionist direct over het debacle van het EK 2012. Of wij misschien wisten hoe het kwam dat Nederland zo snel was uitgeschakeld? Wij vertelden dat Louis van Gaal de nieuwe bondscoach werd. Van Barcelona?, vroeg de receptionist. Toen wij dat bevestigden, was hij helemaal blij. Er zijn toch echt Amerikanen die het voetballen volgen.

20120720 001Wij hadden een kamer op de 8e verdieping. In de kamer stonden twee tweepersoonsbedden. Wij hebben toch wel andere ideeën over de afmeting van een tweepersoonsbed, maar Laura heeft heerlijk geslapen. Verder was het hotel prima; de locatie is zeer gunstig. Tegenover het hotel ligt een groot uitgangscentrum Bayside Marketplace. Veel winkeltjes en restaurants, en het vertrekpunt van veel bus- en boottours. Schuin tegenover het hotel ligt de American Airlines arena, de thuishaven van de basketbalploeg Miami Heat. Helaas is de competitie afgelopen .....

Het hotel ligt wel aan een drukke weg, maar daar hoor je op je kamer niets van. Het hotel heeft beperkte parkeergelegenheid, maar naast het hotel ligt ook een parkeerterrein waar je voor 15 dollar de auto voor 24 uur kunt parkeren.

's Ochtends hebben wij ontbeten in het hotel. Er was een Amerikaans buffet met roerei, gebakken aardappeltjes, bacon, worstjes, pannenkoeken, verschillende soorten muffins, brood, croissants, meloen, ananas en yoghurt. En veel Amerikanen drinken daar dan ook nog cola bij.


Om 10.00 uur werden wij bij ons hotel opgepikt voor de tour door Miami. Wederom een Groupon Nick! Wij stonden op de lijst als Basgereinse, lijkt fonetisch wel enigszins op Bastiaanse. Verder waren wij volgens de lijst met vijf personen, maar wij mochten - na een telefoontje - mee. 's Ochtends reden wij met de bus door Downtownarea, de straten van Little Havana, Coconut Grove en het Art Decodistrict. In Little Havana hebben wij kort gestopt en een Cubaanse sigarenwinkel bezocht. Ben zou bijna weer gaan roken.

20120720 042


De gids op de bus was afgestudeerd in geschiedenis. Nu is de geschiedenis van Miami nog maar kort, Miami is aan het einde van de 19e eeuw gesticht, maar we hoorden in de bus louter verhalen over welke artiesten/sporters welke restaurants bezochten, welke beroemdheden op de begraafplaats lagen of dat Michael Jackson de videoclip Thriller op deze begraafplaats had opgenomen, van wie de enorme huizen waren, welke beroemdheid waar was doodgeschoten of gearresteerd. Het was dus eigenlijk een showbizztour. Is ook wel een vorm van geschiedenis, maar niet de geschiedenis die wij op school leren.


's Middags hadden wij nog een boottocht, langs verschillende eilanden van Miami. Wij konden prachtige foto's maken van de skyline van Miami en, ja hoor, huizen van allerlei beroemdheden. We hebben wat namen gehoord: Oprah Winfrey, Gloria Estefan, Julio Iglesias, Jennifer Lopez, Tom Cruise, Boris Becker, Elizabeth Taylor, Céline Dion, Al Capone, Puf Daddy, Vanille Ice, Madonna. Veel huizen van beroemdheden staan op eilanden en zijn alleen per boot of helikopter te bereiken. Een eiland heet ook Starisland. Op een ander eiland moet je lid worden van de club, jaarlijkse contributie 227.000 dollar, om überhaupt in een huis op het eiland te kunnen wonen. Links en rechts zagen wij ook monumenten, die soms wel kort door de gids aangestipt worden maar meestal helemaal niet.


Na de City and Boat-tour wilden wij ook nog graag het Holocaust Memorial bezoeken. In opdracht van Holocaust-overlevenden heeft Kenneth Treister twaalf beeldhouwwerken gemaakt die het verhaal, het verdriet, de emoties van de zes miljoen omgekomen Joden verbeelden en herdenken: www.holocaustmmb.org Wij vonden het Memorial zeer indrukwekkend.


Even na vijf uur begonnen wij aan de terugreis naar Fort Myers Beach. Ook deze keer weer over de I75, ook wel de Alligator Alley genoemd. En dat is niet zonder reden. Wij rijden op een afrit, slaan rechtsaf naar het benzinestation, ligt er een enorme alligator langs de weg in het zonnetje. Er lijkt een hek tussen ons en de alligator te zitten, maar dat is maar een derde van de waarheid. Er staat een hek, maar niet aan de linker- en rechterkant. De alligator hoeft maar een paar keer zijn poten vooruit te zetten en dan kan hij zo de hoek om. Toen hij zijn bek opende .... eerlijk is eerlijk, Laura was heel stoer. Onze derde, en grootste, alligator in het wild.


En het ene avontuur was nog niet voorbij of het volgende avontuur diende zich aan. We zagen het onweer langzaam opbouwen. Eerst zagen we de onweerswolken steeds groter worden, met af en toe een lichtflits. De lichtflitsen werden sterker en er kwamen steeds meer flitsen. Af en toe verlichtte de hemel helemaal. In de verte hoorden wij de eerste donder. Wij reden echter achter de regen aan. Overal waar wij kwamen, zagen wij diepe plassen water op de weg. Op onze ruit vielen wat spetters. Tot wij nog een paar miles van Fort Myers Beach af waren. Het begon te waaien. De ene na de andere lichtflits en toen kwam de regen. De Amerikanen hebben nauwelijks lantarenpalen langs de weg, maar wel kleine lichtjes langs iedere rijbaan. Door de regen zagen wij de lichtjes nauwelijks nog. Automobilisten parkeerden de auto langs de weg, maar dat vonden wij nog gevaarlijker. Voorzichtig reden wij door, de auto voor ons volgend. Je zag overal treintjes van auto’s ontstaan. Zo kwamen wij veilig thuis. Het onweert nog steeds, maar inmiddels zitten wij in ons appartement. Wat spannender was, de alligator of de onweersbui?

20120720b 014