dinsdag 9 augustus 2011

Dag 15 - Aquatica

Vanmorgen zijn we weer rustig opgestaan, iedereen in zijn eigen tempo. Ook wij hebben uitgeslapen. In de eerste week waren wij steeds vroeg wakker (toch vaak wel voor zeven uur). In de tweede week raken wij steeds meer gewend aan de Amerikaanse tijd. Voor de kinderen maakt de zes uur tijdsverschil weinig uit. Zij blijven net zo gemakkelijk tot twaalf uur in bed liggen. Als ontbijt hebben we Amerikaanse pannenkoeken gegeten. Gemakkelijk, 75 seconden in de magnetron en je hebt drie lekkere en warme pannenkoeken. Een beetje kristalsuiker eroverheen en smullen maar. De pannenkoeken zijn - in tegenstelling tot veel in Florida - wel klein en veel dikker dan in Nederland.

Daarna zijn we weer wezen shoppen. Toevallig ook nog een korte broek voor Ben gevonden, maar verder zaten er alleen maar boodschappen in de winkelwagen. We beginnen steeds meer te wennen aan al die plastic tasjes. Eigenlijk toch best wel makkelijk: je neemt alleen je autosleutels en portemonnee mee, geen kratten of boodschappentassen. De plastic tasjes recyclen we. We gebruiken ze als pedaalemmerzakken. We voelen ons al helemaal thuis in Florida en begrijpen de ‘verslaving’ helemaal. We willen helemaal nog niet naar huis. Ik sta in ieder geval al geregistreerd op Moorgate drive. Het huis heeft geen brievenbus, maar dan leggen ze de envelop gewoon onder de deurmat.

9 augustus-1

Als lunch hebben we broodjes met aardbeien gegeten. Sommigen in het gezin liepen nog wel wat achter, zij brunchten met de pannenkoeken. We hebben de zwemspullen bij elkaar gepakt en naar Aquatica gereden. Op het moment dat we in de auto stapten, begon het te regenen (en het is niet meer gestopt). Op het weerbericht gisteren hadden we al gehoord dat het een bewolkte dag zou zijn, dus het leek ons een ideale dag om  om naar Aquatica te gaan.  Er waren ook nauwelijks wachttijden.

Voor $ 5 kun je een (klein) kluisje huren, waar je je waardevolle spullen in kunt doen. Daarna zijn we op zoek gegaan naar een plekje. De stoelen en parasols zijn hier wel gratis. Je kunt ook een zgn. cabana (een soort tent) huren, die beginnen vanaf een prijs van $ 99. Door het weer was er plek genoeg, we vonden al gauw een plekje aan het strand. We hadden alleen niet helemaal goed opgelet. Alle spullen hadden we onder een parasol gelegd, maar die is natuurlijk bedoeld om de zon tegen te houden (en niet de regen). De handdoeken waren dus kletsnat toen we ons wilden afdrogen.



We begonnen in de ‘Loggerhead lane’. Je pakt een een- of tweepersoonsband en laat je met de stroom meedrijven. Onderweg kom je langs een groot aquarium met tropische vissen en kun je de dolfijnen onder water bekijken. In het midden kun je uitstappen en de trap nemen naar ‘Tassie’s twisters’. Met de band duik je alleen of samen een donkere glijbaan in, vervolgens kom je in een soort trechter terecht die een paar keer rond gaat voordat je laag genoeg bent om in de trechterbuis naar beneden in het water te glijden. Misschien hebben jullie ons wel horen gillen, maar het was van plezier.

De lucht begon steeds donkerder te worden, steeds meer mensen besloten het park te verlaten. Wij liepen net naar ‘Roa’s Rapids’ toen de bui boven ons hoofd los barstte. Gauw trokken we ons zwemvest aan en doken de wildwaterbaan in. Het water was heerlijk warm en nat waren we toch. De baan is best wel lang. Op twee punten kun je de baan verlaten, maar dan moet je niet te ver van de kant zijn (anders word je gewoon weer meegetrokken)

Daarna hebben we met z’n allen nog de ‘Walhalla Wave’ gedaan. En die is best wel heftig. Je stapt met z’n tweeën of drieën in een band met een dichte bodem. De glijbaan begint open in een zgn. halfpipe-funnel die overgaat in een donkere tunnel waar je niets meer ziet. Je moet goed vast houden, want je vliegt van de ene  naar de andere kant van de glijbaan.

Na deze heftige glijbaan gingen we allemaal even onze eigen weg. Foto’s en filmpjes voor het blog moesten ook nog gemaakt worden. De schrijfster van het blog staat dus niet op het beeldmateriaal, maar zij is zeker ook in het water gegleden. En normaal wordt in het filmmateriaal geknipt, maar na het commentaar deze week dat niet iedereen even lang in beeld was geweest bij het ziplinen, deze keer maar alle acteurs van het blogverhaal in de eindmontage.


Aquatica is een echt zwemparadijs, niet te vergelijken met een Centerparcs in Nederland. Baantjes zwemmen kun je er niet, de glijbanen zijn geweldig. Het park is mooi aangelegd. Ook de combinatie met de tropische vissen en dolfijnen is bijzonder. We gaan volgende week zeker nog een keer terug.