dinsdag 3 juli 2012

Vliegen met Aer Lingus prima bevallen

Waarom zetten we eigenlijk nog een wekker als we op vakantie gaan? Het was vannacht weer 1 uur, 2 uur etc. als we op de wekker keken. We waren al op voor de wekker ging. En vertrokken daarom ook maar eerder dan gepland. Bryan had eerst nog een paar kilometer proef gereden in de Hyundai (toch weer even anders dan de Kia) en bracht ons daarna naar Schiphol.


Bij vluchten van Aer Lingus vanaf Schiphol kun je niet online inchecken. Aer Lingus heeft ook geen eigen incheckbalie op Schiphol. Je checkt in bij KLM, maar eigenlijk is het volledig self-service. De medewerkers van KLM lopen rond om eventueel te helpen bij het inchecken. Via een touchscherm beantwoord je alle vragen en vervolgens worden de boardingpassen geprint. Die passen heb je weer nodig om je koffers af te geven. Je zet je koffer op de kofferband, de koffer wordt gewogen. Je scant de streepjescode op je boardingpass en de kofferlabel wordt geprint. Je plakt het label op de handgreep en klaar is kees. Makkelijker kunnen ze het niet maken, en sneller ook niet. Waarom je dan zo vroeg aanwezig moet zijn op Schiphol, geen idee. Je kunt wel alvast aan je blog beginnen.

20120703 006De vlucht naar Dublin verliep rustig. Precies om half 10 vertrokken we van Schiphol. De plaatsen in de Economyclass van Aer Lingus zijn ruim. Vorig jaar vlogen we met United Airlines en daar zit je toch meer opgevouwen. Om kwart voor 10 Ierse tijd landden we op Dublin. Je volgt de bordjes Flight connections. Na controle van de handbagage door de Ieren wacht je in een ruimte waar je ook weer - best wel uitgebreid - kunt winkelen.

Om half elf werden we opgeroepen om naar de US Preclearance te gaan. In de jaren zestig heeft John F Kennedy met Ierland een verdrag gesloten waardoor het ook nu nog mogelijk is om op het vliegveld van Dublin al langs de Amerikaanse custom- and borderprotection te gaan. Dus nog voor we de Atlantische oceaan waren overgestoken, waren we al toegelaten op Amerikaans grondgebied. Binnen een half uur stonden onze vingerafdrukken weer in de Amerikaanse database en hadden we een tweede stempel in ons paspoort. De ambtenaar scande de boardingpassen daarna een voor een in. Na het inscannen van de pass verschijnt een foto van je koffer op het beeldscherm. Je moet bevestigen dat dit je koffer is en dan mag je weer verder naar wederom een controle van je handbagage. Amerikanen doen de controle graag nog een keer over. Een half uur later al zaten we bij Irishmeadows, een van de twee winkeltjes die je na alle controles nog aantreft. Duur maar de chocoladecake en de lemonmuffin kunnen we aanraden. De overstap verloopt zo heel ontspannen. Zeker voor herhaling vatbaar.

En toen nog het langste stuk van de reis, bijna 6.800 km over de Atlantische oceaan: ruim 8 uur vliegen. Aer Lingus vliegt met een Airbus 330-300. Een mooi toestel: iedere plaats heeft een eigen beeldschermpje waar je films en tv-series op kunt kijken en spelletjes op kunt spelen. De films kijk je wanneer jij het wilt. Je kan de film ook rustig even pauzeren. In de armleuning zit zelfs een controller. Spelletjes zoals sudoku, midgetgolf, casinospelletjes, galgje, quizzen kun je spelen. Zelfs tegen je medepassagiers volgens de keuzemogelijkheden. De reis kende weinig turbulentie, met uitzondering van de landing.


Binnen het vliegtuig was het spannender. We waren nog maar net opgestegen of we kregen het dringende verzoek om geen zakjes met pinda's te openen. In het vliegtuig zat een passagier met een  pinda-allergie. Met zo’n zware allergie hoop je toch maar dat iedereen verstandig is en de boodschap begrepen heeft. De pretzels die we later kregen kwamen gelukkig uit een notenvrije fabriek. Maar daar bleef het niet bij. Een van de passagiers had stiekem in het toilet gerookt. En dat is een misdrijf, aldus eerst de cabinsteward en later nog de gezagvoerder die ons bestraffend toesprak. De passagier of passagiere kreeg het vriendelijke - doch zeer dringende - verzoek om zich via het lampje boven de stoel aan te geven. Of de persoon dat ook daadwerkelijk heeft gedaan en wat de strafmaatregelen zijn, vertelt ons verhaal echter niet.

En inderdaad, als je het vliegtuig uitstapt loop je naar de shuttle die je naar de hoofdterminal brengt. Geen controles meer, je kunt zo je bagage ophalen. Geweldig, zeker als je langs lange rijen reizigers loopt, wachtend op de controles. Vliegen met Aer Lingus is ons prima bevallen.

Voor vandaag stopt ons verhaal hier. Morgen zullen we ons huis in Clermont laten zien en beschrijven hoe de Amerikanen Independance day vieren. Tot morgen!