zaterdag 6 augustus 2011

Dag 12 - IFly

Allereerst willen wij iedereen bedanken voor de lieve reacties. We wilden graag een blog schrijven, ter herinnering aan onze vakantie in Florida. Nooit geweten dat zoveel mensen met ons meelezen en reageren. Geweldig, we zijn heel blij met alle reacties (en de laatste dagen waren de reacties ook een steun voor ons allemaal).

Vanmorgen zijn we rustig opgestaan en hebben we weer lekker met z’n allen ontbeten aan het zwembad. Op het programma stond vandaag een bezoek aan IFly. IFly ligt ook aan de International Drive, tegenover Wet ‘n Wild.  IFly is een windtunnel. Je kunt in de tunnel de sensatie van een vrije val zonder een parachute, vliegtuig of enige ervaring beleven. De IFly-ervaring lijkt zo op parachutespringen dat professionele parachutespringers de windtunnel gebruiken om te trainen. We hadden een familypackage geboekt. Volgens de folder kan iedereen vliegen. Wij waren benieuwd of  de kinderen ook kunnen vliegen.

Mark wilde de vlucht of vrije val liever vanaf de zijlijn bekijken. Bryan, Nick, Karen en Laura gingen met de instructeur mee. Helm en veiligheidsbril op, oordoppen in en een overall aan, voordat zij een instructiefilmpje te zien kregen. Daarna herhaalde de instructeur de informatie over de houding tijdens de vlucht en de signalen die hij tijdens de vlucht zou geven om je te corrigeren nogmaals: kin omhoog, armen buigen en op ooghoogte houden en benen enigszins strekken. Zo moeilijk leek het niet?


De wind blies met ruim 100 miles door de tunnel. In de windtunnel stappen was in het begin best wel eng. Kin omhoog, vuisten onder de kin en dan de windtunnel invallen (net alsof je uit een vliegtuig springt). Bryan beet het spits af. Hij had het vliegen vrij snel onder de knie. Heel rustig balanceerde hij op de wind. Daarna was het de beurt aan Laura. Ze had veel moeite met de wind. Je kunt alleen maar door je neus adem halen en dat lukte haar niet goed. Ze moest stoppen met haar beurt. Direct daarna was Karen aan de beurt. Ze vocht met veel plezier tegen de wind, steeds proberend om haar benen te strekken en haar armen op ooghoogte te houden. Het ging steeds beter. Nick was een echte danser in de lucht. Hij maakte zelfs een soort van koprol, alhoewel het niet echt de bedoeling was. En hij bleef maar lachen naar de camera. Ook hij genoot.

Daarna mocht iedereen nog een tweede keer. Het ging steeds beter. De laatste 25 seconden van de beurt vloog de instructeur steeds met ze mee. Ze vlogen toen echt hoog de tunnel in en daalden heel snel. Geweldig om te zien en natuurlijk nog leuker om te doen. Iedereen had graag nog een derde vlucht gemaakt. Bryan mocht nog wel een derde keer omdat Laura haar tweede beurt oversloeg. Zonder hulp van de instructeur vloog Bryan anderhalve minuut door de lucht, steeds hoger en hoger. Aan het eind van de vlucht liet de instructeur nog even zien wat hij kan: een echte acrobaat in de lucht. Het lukte hem zelfs om een paar seconden op zijn hoofd te staan bij een windsnelheid van 149 miles. Van de vluchten is een DVD gemaakt, die we meekregen. Uiteraard hebben we zelf ook foto’s en filmpjes gemaakt.

Voor de toeschouwers is het ook heel leuk om te kijken. De windtunnel is van glas. Er staat een tribune voor de windtunnel, zodat je alles goed kunt volgen. De wind blaast hard tegen de wangen en neus waardoor de neusgaten enorm vergroot werden. ‘Net varkentjes’, aldus Mark. De kinderen vonden het geweldig. And for the readers in Northern-Ireland, Karen says it was insanely fun.