woensdag 27 juli 2011

Dag 2 - International Drive

Vanmorgen om zes uur ging de wekker weer. Niet dat wij de wekker zelf hadden gezet. De vorige huurders moesten blijkbaar gisteren om zes uur opstaan (en hadden de wekker niet uitgezet). We zijn een half uurtje later opgestaan. De koffers moesten nog uitgepakt worden en daarna zijn we maar eens het huis gaan verkennen.


De woning is prachtig. Met de filmpjes en foto's van de Engelse eigenaren hadden we wel een aardige indruk gekregen, maar de werkelijkheid overtreft onze verwachtingen. Het huis heeft vier slaapkamers en drie badkamers. We hebben niet alleen in iedere slaapkamer een walkincloset maar de master bedroom heeft zelfs een walkindouche. Vandaag was het toch nog wel steeds een verrassing wat er achter iedere deur zit. Het huis kent maar liefst twaalf binnendeuren. En onze woning is nog bescheiden op Highgate Park. Het ene huis is nog mooier dan het andere. Op het park zelf is het heel rustig. Niet alle huizen zijn verhuurd. Ook wonen er mensen op het park. Voor deze huizen staat een echte Amerikaanse brievenbus.

‘s Ochtends zijn we de eerste boodschappen gaan doen bij de Walmart. Alles maar gelijk in het groot gekocht. Dat is overigens niet zo moeilijk in Amerika. Melk en frisdrank worden ook verpakt in 1 gallon-flessen (3,78 liter). Aan de kassa wordt alles in kleine plastic tasjes gedaan, zelfs de melk. Met onze auto vol beladen met plastic tasjes gingen we weer terug naar huis.

0. 28 juli-1

Laura vonden we al in het zwembad, niet anders verwacht. Al snel werden Bryan en Mark ook wakker en de gameroom werd voor de eerste keer gebruikt. Voor Nick en Karen ook gelijk de wekker om op te staan. Daarna weer terug naar het zwembad, waar Laura met kleren en al bij een waterpistoolgevecht in het zwembad viel (of sprong ze nou?).


‘s Middags hebben we de International Drive gereden. I-Drive ligt op enkele mijlen ten zuidwesten van Orlando. Het eerste deel van I-Drive werd in de jaren zestig aangelegd. Finley Hamilton was op zoek naar manieren om te profiteren van Walt Disney’s plannen in 1965 om een enorm themapark ten zuidwesten van Orlando te bouwen. In 1968 betaalde hij 90.000 dollar voor ongeveer 10 hectare zand en struikgewas. Het was letterlijk in de middle of nowhere, alleen toegankelijk door een onverharde weg. Hamilton noemde het International Drive, ‘want het klonk groot en belangrijk’. Hamilton was de eerste van een serie van ondernemers die bijgedragen hebben tot het creĆ«ren van International Drive. Vandaag de dag is I-Drive de thuisbasis van zes pretparken, 100 hotels met 30.000 kamers, 485 winkels en outlet winkels en 150 restaurants, met een totale lengte van 14,5 mile. In Nederland kennen we winkelboulevards, maar daar is de International Drive niet mee te vergeleken. De ene giftshop na de andere, afgewisseld met pretparken in allerlei soorten en maten en heel veel restaurantjes en hotels. Minder mooi zijn de vele grote reclameborden langs de weg.



Uiteindelijk zijn we even gestopt bij het outletcentrum aan de noordkant van International Drive. Je kunt niet overal betalen met je pinpas van ING. ‘s Ochtends bij de Walmart ging het prima. Je krijgt zelfs nog de vraag op het kastje of je ‘cashback’ wil opnemen. Heel handig, zo kom je heel gemakkelijk aan contant geld. Je kunt maximaal $ 100 per keer op deze manier opnemen. In het outletcentrum konden we in twee winkels niet betalen met de pinpas en bij twee andere winkels weer wel. Maar met de creditcard en contant geld van pa en ma konden de kinderen toch de kleding en schoenen kopen die ze uitgekozen hadden.