maandag 23 juli 2012

Terugblik

Het schrijven van het blog kost heel veel tijd, maar blijft leuk om te doen. Zeker om straks alles nog een keer terug te lezen. Bedankt voor de leuke reacties, dat maakt het schrijven nog leuker. Als we wakker waren, begonnen we altijd met het lezen van de reacties. We hopen dat we de ‘nieuwe’ Florida-gangers weer informatie hebben kunnen geven over Florida en misschien ook nog wat ideeën over wat je allemaal in Florida kunt doen naast het bezoeken van de pretparken. En dat onze achterblijvers zo toch mee hebben kunnen genieten.

20120719A 001Het was toch maar weer super gaaf in Florida. Ik had geen idee wat ik er dit jaar van moest verwachten aangezien we vorig jaar al zoveel hadden gedaan, maar toch wist mama veel leuke en nieuwe dingen te doen. Crazy grote alligatoren en krokodillen in Gatorland, maar uiteindelijk ging het meer om het voeren van de leuke kleine vogeltjes.  Seaworld is en blijft toch altijd leuk. Dit jaar maar wel in de Manta gegaan met papa, en het bleek ook super gaaf te zijn!! De Coke Zero was super gaaf vanwege al die mooie crashes. Toen was het tijd om te gaan kanoën. Ik had met de ervaring van vorig jaar totaal geen zin om te gaan kanoën en het was ook lekker aan het regenen. Dus ik dacht yes, misschien gaat het niet door en gaan we terug, maar toen besloot mama toch om te gaan en eigenlijk was dat wel de goeie keuze. Leuk drie manatees gezien in het wild. Het arena football was toch wel heel gaaf, mooie touchdowns passes en tackles.

Toen de tassen ingepakt en richting de Segway tour, dit was weer cool lekker heen en weer racen met een Segway. Toen weer fietsen, pffffff, het was zo warm en vermoeiend maar gelukkig heb ik het weer overleefd en kwamen we op het strand om mooie schelpen te zoeken die we niet eens mee naar huis mogen nemen. En toen was het eindelijk die dag waar ik eigenlijk de hele vakantie op wachtte. Het zwemmen met dolfijnen!! Ik had al een filmpje gezien en wist dus wat ik kon verwachten, eerst een lief kusje en toen lekker heen en weer worden geduwd. Maar na een kwartiertje was het al weer afgelopen, dat was heel jammer maar ik had weer een leuke ervaring erbij. Toen bleven we leuk in Miami, maar toen we terug kwamen was het lekker tijd om te luieren. En nu is het weer tijd om terug te gaan, heel jammer had hier zo nog een paar weken kunnen blijven maar dat kan niet.

Maar nu gaan we weer terug en zie ik Snowy en Fleurtje weer en kunnen we Bryan nog effe helpen, en lekker genieten van de vakantie die ik nog over heb. Hopelijk hebben we volgend jaar ook weer zo’n super vakantie!!

20120707 014Voor de tweede keer naar Florida, zal het weer net zo heerlijk zijn als vorig jaar ? Dit keer mag ik met de twee dames (Jeanette en Laura) voor drie weken op stap, creditcard maar meenemen denk ik! En achteraf heb ik zelf weer het meeste gekocht geloof ik. Je merkt wel dat je zo’n tweede keer al een heel stuk ontspannener bent als de eerste keer. Je weet nu een beetje hoe alles werkt en als je er niet uitkomt zijn er zat mensen die je willen helpen met allerlei dingen. Dit keer ook geen hospitaal van binnen gezien zodat deze trip voor mij nog lekkerder verliep als vorig jaar waar ik toch een aantal dagen heb lopen tobben. Op het moment dat je weer in Amerika rondloopt krijg je weer dat prettige gevoel over je heen dat het hier heerlijk is en dat je niet meer terug wilt naar Nederland, maar ja, er moet ook weer geld verdiend worden voor de volgende trip!!!!!

Voor de tweede keer heeft Jeanette met al haar gespit op het internet weer een heel leuk en afwisselend programma bij elkaar gezocht, en al leek het op het blog alsof we het heel druk hadden viel dat reuze mee en was er voldoende tijd om te relaxen en te shoppen. Uiteraard hebben we Seaworld nog een paar keer bezocht want dat blijft altijd leuk, en deze keer hebben we allemaal de dolfijnen gevoerd en ook diverse shows bezocht. Laura zover gekregen dat ze ook in de Manta achtbaan ging samen met mij en dat vond ze toch wel erg gaaf. Ook dit jaar weer kanoën en fietsen op het programma als mede een paar boottochtjes, heerlijk op het water met een lekker windje. Jeanette had nog veel nieuwe dingen gevonden zoals Gatorland, Kennedy Space Center, Arena football wedstrijd bezocht alsmede een Nascarrace op Daytona International Speedway, diverse natuurparken en niet te vergeten onze trip naar Key Largo en Miami. Ja, ja je rijdt stiekem heel wat mijltjes weg in een vakantie. Gelukkig zijn de benzineprijzen hier nog een beetje betaalbaar.
Het laatste weekje in Fort Myers Beach met een appartement langs het strand van de Gulf of Mexico was wel een voltreffer van Jeanette. Hier hebben we toch nog wel een aantal heerlijke relaxdagen gehad met toch vrij goed weer en af en toe wat regen, maar voldoende zonuren op het strand. Het is hier echt heerlijk vertoeven met ‘s avonds een lekker glaasje gekoelde rosé (twee flessen voor 7 dollar in de supermarkt aan de overkant van de weg) op het balkon met uitzicht over de Golf en een mooie zonsondergang.

De hoogtepunten van deze vakantie waren voor mij het zwemmen met de dolfijnen in Key Largo, wat echt een belevenis is met deze prachtige en lieve dieren, onze ontmoeting met drie manatees in het wild tijdens de kanotocht op de St. John’s River en wat ook erg in de smaak viel was het bijwonen van de Nascarrace op het bekende circuit van Daytona Beach. Misschien ben ik nog wat vergeten wat zomaar zou kunnen met alles wat we gedaan hebben maar dat kunnen jullie op het blog zelf lezen dat door Jeanette zo mooi weer is bijgehouden met foto’s en filmpjes gemaakt door de twee dames waar ik een heerlijke vakantie mee heb gehad. Jammer genoeg moeten we morgen weer terugrijden naar Orlando voor onze vlucht naar Amsterdam via Dublin.

Al met al weer een prachtige vakantie waar we nog lang van zullen na genieten, wanneer mogen en kunnen we weer (ping ping)????? Jeanette weer hartelijk bedankt voor al je prachtige werkzaamheden om deze vakantie weer tot een succes te maken en ik heb jullie weer overal lekker naar toe gereden, blijft lekker rijden in Amerika ………

20120711 006 Wat moet ik hier nog op aanvullen? Ik heb sinds kort mijn rijbewijs, dus volgend jaar mag ik ook rijden Ben ….. We hebben het weer heerlijk gehad in Florida. De drie weken zijn omgevlogen. In het begin was het wel wennen dat we maar met z’n drietjes waren. Zeker in zo’n grote villa waar we ook met z’n achten in hadden kunnen slapen. In de eerste twee weken hebben we veel gezwommen in het zwembad en zijn we eigenlijk iedere dag wel ergens naar toe geweest. Voor mij waren de kanotocht en de Arena Footbalwedstrijd toch wel de hoogtepunten van de eerste twee weken. De kanotocht omdat we onderweg drie manatees tegen kwamen en de Footbalwedstrijd omdat een sportwedstrijd in Amerika zoveel meer is dan een wedstrijd. In de laatste week hebben we het rustiger aan gedaan. Natuurlijk was het (kijken naar het) zwemmen met de dolfijnen in Key Largo het hoogtepunt van deze week. Volgende keer ben ik aan de beurt hoor! Maar lekker luieren aan het strand (iets wat we thuis nooit zullen doen) en al het wildlife wat je in het zuiden van Florida nog meer tegen komt, was ook heel bijzonder.

Het enige minpuntje aan de vakantie was eigenlijk dat Bryan vlak voor onze vakantie de sleutels van zijn eerste eigen huis kreeg. We hebben hem een dagje kunnen helpen en daarna gingen we weg. Maar als we terug zijn, gaan we gauw weer helpen hoor Bryan!

Luieren

Onze vakantie begint ten einde te lopen. Nog een nachtje in het appartement. Vanavond nog even de koffers inpakken. Morgen rijden we terug naar Orlando. Zondag hadden we eigenlijk al besloten om de Tamiami Trail niet meer te rijden, maar de laatste twee dagen lekker te luieren. De hitte, de indrukken en alle activiteiten die we ondernomen hebben, kosten heel wat energie.

Na het ontbijt zijn we naar het strand gegaan en hebben we in de  zee liggen dobberen. De wind was sterker, waardoor de golven ook iets hoger waren. We moesten ons best doen om niet van het appartement af te raken. Toen het vloed werd, zagen we de eerste rog al weer aan de kustlijn. We hebben nog een poosje in onze strandstoeltjes aan de vloedlijn gezeten, tot er steeds meer bewolking kwam opzetten. In de verte begon het te onweren en niet veel later trok er een regengebied over Fort Myers Beach. Het bleef maandag nog uren regenen.

Dinsdag eigenlijk hetzelfde laken en pak. ‘s Ochtends hebben we weer aan het strand gelegen. Aan het begin van de middag begon het weer te betrekken. Maar we hebben nog heel wat uurtjes aan het strand kunnen doorbrengen.

Morgenochtend vertrekken we richting Orlando, een autorit van 177 miles. We kiezen voor de binnenroute, zodat we niet alleen maar rijksweg hoeven te rijden. Ons vliegtuig vertrekt om 19.00 uur lokale tijd. Om 08.15 uur landen we op Dublin, waarbij ons aansluitende vlucht vertrekt om 09.40 uur. Om 12.15 uur zouden we dan op Schiphol zijn.

   20120722 002     20120722 005     20120722 008
    20120723a 002    20120723a 001

zaterdag 21 juli 2012

Roggen en dolfijnen voor de kust

We hebben de afgelopen dagen bij McDonald’s gegeten. Het was de enige manier om onze blogverhalen te publiceren …… Internet hier is net de zee. De internetgolven komen en gaan. Maar we kunnen natuurlijk niet steeds weer naar McDonald’s gaan. Daarom dachten we vandaag een rustiger blog te gaan schrijven met minder foto’s en geen filmpjes. Maar we hadden geen rekening gehouden met de natuur.

Vanmorgen hebben we eerst lekker uitgeslapen. En daarna hebben we op ons balkonnetje ontbeten. Tegen elven zaten we op het strand. Het zeewater heeft een heerlijke temperatuur. We hebben een poos in het water liggen drijven.

20120721 002

Net toen we ons terug naar de kust wilden laten drijven, zwommen er voor en naast ons roggen. Eerst lichte paniek, want je mag niet op een rog (en zeker niet in de buurt van zijn staart) gaan staan. Maar de paniek bij de roggen was groter. Ze zwommen gauw weer naar dieper water. Met camera in de hand, hebben we op ze gewacht. En ze kwamen steeds weer terug, waarschijnlijk achter de hele kleine vissen aan die aan de vloedlijn zwemmen. Het was een groep van vier roggen.

  20120721 004   20120721 005 20120721 008


20120721 009     20120721 010

Na de lunch zijn wij naar Corkscrew Sancturay Swamp gereden. Een boardwalk van 2,25 miles lang slingert zich door het natuurgebied. In het gebied wonen alligators, wasbeertjes, otters, schildpadden, herten en vogels. Om het natuurgebied te kunnen betreden, betaal je 10 dollar per persoon.


Er is geen bron in het gebied, het regenwater zorgt voor het water. Ondanks dat er toch heel veel regen in deze periode valt, is het te heet en te droog. Rondom de boardwalk was geen water te bekennen. Automatisch houdt dit ook in dat de dieren weg trekken naar nattere gebieden. Toch hebben we nog wel een paar dieren gezien. Uiteraard een heleboel hagedissen, een sprinkhaan, spinnen en een havik. Wel hoorden wij om ons heen vogels, maar wij zagen ze niet. Nou is het gebied ook heel dicht beplant, dieren kunnen zich goed verbergen. We vonden het een leuke wandeling, door een prachtig natuurgebied.


En wij hebben thuis gegeten: peentjes met steak en ijs toe. Wij genieten van het uitzicht en zien opeens twee dolfijnen voorbij zwemmen, op nog geen 30 meter van de kust af. Vanmorgen hebben wij daar nog zelf gezwommen. De dolfijnen zwommen heel langzaam, iedere paar seconden kwamen ze boven. Ze zwommen eerst naar rechts en even later kwamen ze weer terug gezwommen. Helaas was de batterij van de camera op. Wat een wild life op een dag!

Miami

In Downtown Miami hadden wij een kamer in het Holiday Inn-hotel. Bij het inchecken begon de receptionist direct over het debacle van het EK 2012. Of wij misschien wisten hoe het kwam dat Nederland zo snel was uitgeschakeld? Wij vertelden dat Louis van Gaal de nieuwe bondscoach werd. Van Barcelona?, vroeg de receptionist. Toen wij dat bevestigden, was hij helemaal blij. Er zijn toch echt Amerikanen die het voetballen volgen.

20120720 001Wij hadden een kamer op de 8e verdieping. In de kamer stonden twee tweepersoonsbedden. Wij hebben toch wel andere ideeën over de afmeting van een tweepersoonsbed, maar Laura heeft heerlijk geslapen. Verder was het hotel prima; de locatie is zeer gunstig. Tegenover het hotel ligt een groot uitgangscentrum Bayside Marketplace. Veel winkeltjes en restaurants, en het vertrekpunt van veel bus- en boottours. Schuin tegenover het hotel ligt de American Airlines arena, de thuishaven van de basketbalploeg Miami Heat. Helaas is de competitie afgelopen .....

Het hotel ligt wel aan een drukke weg, maar daar hoor je op je kamer niets van. Het hotel heeft beperkte parkeergelegenheid, maar naast het hotel ligt ook een parkeerterrein waar je voor 15 dollar de auto voor 24 uur kunt parkeren.

's Ochtends hebben wij ontbeten in het hotel. Er was een Amerikaans buffet met roerei, gebakken aardappeltjes, bacon, worstjes, pannenkoeken, verschillende soorten muffins, brood, croissants, meloen, ananas en yoghurt. En veel Amerikanen drinken daar dan ook nog cola bij.


Om 10.00 uur werden wij bij ons hotel opgepikt voor de tour door Miami. Wederom een Groupon Nick! Wij stonden op de lijst als Basgereinse, lijkt fonetisch wel enigszins op Bastiaanse. Verder waren wij volgens de lijst met vijf personen, maar wij mochten - na een telefoontje - mee. 's Ochtends reden wij met de bus door Downtownarea, de straten van Little Havana, Coconut Grove en het Art Decodistrict. In Little Havana hebben wij kort gestopt en een Cubaanse sigarenwinkel bezocht. Ben zou bijna weer gaan roken.

20120720 042


De gids op de bus was afgestudeerd in geschiedenis. Nu is de geschiedenis van Miami nog maar kort, Miami is aan het einde van de 19e eeuw gesticht, maar we hoorden in de bus louter verhalen over welke artiesten/sporters welke restaurants bezochten, welke beroemdheden op de begraafplaats lagen of dat Michael Jackson de videoclip Thriller op deze begraafplaats had opgenomen, van wie de enorme huizen waren, welke beroemdheid waar was doodgeschoten of gearresteerd. Het was dus eigenlijk een showbizztour. Is ook wel een vorm van geschiedenis, maar niet de geschiedenis die wij op school leren.


's Middags hadden wij nog een boottocht, langs verschillende eilanden van Miami. Wij konden prachtige foto's maken van de skyline van Miami en, ja hoor, huizen van allerlei beroemdheden. We hebben wat namen gehoord: Oprah Winfrey, Gloria Estefan, Julio Iglesias, Jennifer Lopez, Tom Cruise, Boris Becker, Elizabeth Taylor, Céline Dion, Al Capone, Puf Daddy, Vanille Ice, Madonna. Veel huizen van beroemdheden staan op eilanden en zijn alleen per boot of helikopter te bereiken. Een eiland heet ook Starisland. Op een ander eiland moet je lid worden van de club, jaarlijkse contributie 227.000 dollar, om überhaupt in een huis op het eiland te kunnen wonen. Links en rechts zagen wij ook monumenten, die soms wel kort door de gids aangestipt worden maar meestal helemaal niet.


Na de City and Boat-tour wilden wij ook nog graag het Holocaust Memorial bezoeken. In opdracht van Holocaust-overlevenden heeft Kenneth Treister twaalf beeldhouwwerken gemaakt die het verhaal, het verdriet, de emoties van de zes miljoen omgekomen Joden verbeelden en herdenken: www.holocaustmmb.org Wij vonden het Memorial zeer indrukwekkend.


Even na vijf uur begonnen wij aan de terugreis naar Fort Myers Beach. Ook deze keer weer over de I75, ook wel de Alligator Alley genoemd. En dat is niet zonder reden. Wij rijden op een afrit, slaan rechtsaf naar het benzinestation, ligt er een enorme alligator langs de weg in het zonnetje. Er lijkt een hek tussen ons en de alligator te zitten, maar dat is maar een derde van de waarheid. Er staat een hek, maar niet aan de linker- en rechterkant. De alligator hoeft maar een paar keer zijn poten vooruit te zetten en dan kan hij zo de hoek om. Toen hij zijn bek opende .... eerlijk is eerlijk, Laura was heel stoer. Onze derde, en grootste, alligator in het wild.


En het ene avontuur was nog niet voorbij of het volgende avontuur diende zich aan. We zagen het onweer langzaam opbouwen. Eerst zagen we de onweerswolken steeds groter worden, met af en toe een lichtflits. De lichtflitsen werden sterker en er kwamen steeds meer flitsen. Af en toe verlichtte de hemel helemaal. In de verte hoorden wij de eerste donder. Wij reden echter achter de regen aan. Overal waar wij kwamen, zagen wij diepe plassen water op de weg. Op onze ruit vielen wat spetters. Tot wij nog een paar miles van Fort Myers Beach af waren. Het begon te waaien. De ene na de andere lichtflits en toen kwam de regen. De Amerikanen hebben nauwelijks lantarenpalen langs de weg, maar wel kleine lichtjes langs iedere rijbaan. Door de regen zagen wij de lichtjes nauwelijks nog. Automobilisten parkeerden de auto langs de weg, maar dat vonden wij nog gevaarlijker. Voorzichtig reden wij door, de auto voor ons volgend. Je zag overal treintjes van auto’s ontstaan. Zo kwamen wij veilig thuis. Het onweert nog steeds, maar inmiddels zitten wij in ons appartement. Wat spannender was, de alligator of de onweersbui?

20120720b 014

vrijdag 20 juli 2012

Dolphins Plus

Gisteravond hebben wij een handkoffertje ingepakt, met wat kleding en toiletspullen en vooral apparatuur: een camera, iPhone (voor het geval dat de batterij van de camera leeg is), iPad (om alvast in de auto aan het blog te werken) en een laptop (voor het uploaden van de foto's bij en het publiceren van het blog) en een heleboel oplaadaccessoires. Een koffer vol om een blog – overigens met veel plezier - te maken!

Om 9.00 uur reden wij weg voor een autorit van bijna 200 miles naar Key Largo. Vanwege de afstand willen wij niet dezelfde dag terug reizen en knopen wij er een dagje Miami aan vast. Via Bonita Springs en een tankstop rijden wij de I75 op. Je betaalt 3 euro tol. En dan is het 97 miles rechtdoor, een rijksweg bovenlangs de Everglades. Je kunt ook door de Everglades rijden, maar daar hadden wij vandaag de tijd niet voor. Dat gaan wij waarschijnlijk zondag doen. Op de route zijn diverse restarea. Wij stoppen op de eerste. Naast toiletten waren er automaten met snoep, limonade, koffie en chocolademelk. En een candid-cameraverhaal.

Buiten zitten wij onze koffie en chocolademelk op te drinken en zien plotseling een blauwe Audi achteruit rijden. Op zich niks bijzonders op een parkeerterrein. Maar de auto rolt steeds harder achteruit. Wij hebben nog net tijd om tegen elkaar te zeggen, wanneer gaat de chauffeur remmen? En vervolgens zien wij tot onze verbazing de auto letterlijk stuiteren tegen de zijkant van de auto aan, die naast ons staat. Onze verbazing wordt nog groter als wij zien dat er niemand in de Audi zit. Eerst komt de chauffeur van de aangereden auto uit het gebouwtje. Druk telefonerend loopt hij naar zijn auto en ziet vervolgens dat er in de andere auto niemand zit. Vertwijfeld grijpt hij naar zijn hoofd, begrijpt er helemaal niets van. Zoekend kijkt hij om zich heen. Hij kijkt nog eens naar zijn auto, dan weer naar de andere auto. Wij zien hem zich afvragen hoe dit nou toch kan. Hij weet niet wat hij moet doen. Hij loopt van de auto weg en komt weer terug. Maar de auto staat nog steeds tegen zijn auto geparkeerd. Wij liggen inmiddels in een deuk achter de struiken. Ben stapt op de eigenaar af en legt uit wat er gebeurd is. Tegelijkertijd komt de chauffeuse van de andere auto naar buiten. De chauffeur van de aangereden auto had blijkbaar haast, want er wordt geen schadeformulier ingevuld. Met een lichte deuk rijden zij allebei weg. En eerlijk is eerlijk, wij zijn blij dat de andere auto de 'klap' voor ons had opgevangen.

Veel automobilisten maken gebruik van de I75 bij de doorsteek van de west- naar de oostkust van Florida. De tweebaansweg is echter niet druk, cruisecontrol kan zeker aangezet worden.Om kwart over elf komen wij weer in de bewoonde wereld.  Bij exit 5 rijden wij de Florida Turnpike op. Rondom Miami zijn er geen cash-tolhokjes. Je kunt alleen met de Sunpass of met toll-by-plate afrekenen. In de huurauto zit een Sunpass-plaatje. Bij het terugbrengen van de auto horen wij wel wat de tolschade is. De tolhokjes volgen rondom Miami elkaar namelijk snel op. Op het parkeerterrein van de Customer Service Center van Sunpass eten wij ons Subwaybroodje op. Bij Florida City draaien wij de South1 op. Van heel veel palmbomen verandert het landschap naar uitgestrekte vlakten met lage beplanting en heel veel water.


Even na enen rijden wij Key Largo in. Wij willen nog even het strand bezoeken maar dat kan alleen via het Statepark. En voordat wij daar achter waren, is het al tijd om naar Dolphins Plus te gaan. Dolphins Plus is een research en education facilitycenter. Het bassin heeft een directe verbinding met de Atlantische Oceaan. De dolfijnen zwemmen in hun natuurlijke water. In het bassin drijft bijvoorbeeld zeewier. Regelmatig wordt het bassin geopend en kunnen de dolfijnen de Atlantische Oceaan inzwemmen. Naast zwemmen met dolfijnen kun je ook zwemmen met een zeeleeuw. Bij het zwemmen met de dolfijnen kun je kiezen voor het natural of structured programme. Bij het natural programme zwem je tussen en met de dolfijnen. In de natuur is zwemmen met dolfijnen verboden. Er staan in Florida zware straffen op. Wij wilden graag het natural programma doen, maar het werd ons afgeraden omdat wij geen ervaring hadden met snorkelen. Al maanden geleden overigens hebben wij ons toen aangemeld voor het structured programme om 15.00 uur.

20120719 004Eerst krijgen wij een uitgebreide briefing van 45 minuten. Tijdens de briefing krijg je informatie over de dolfijnen in het algemeen, de dolfijnen bij Dolphins Plus en de interactie met de dolfijnen tijdens het zwemmen. Dolphins Plus heeft 19 dolfijnen. Een van de dolfijnen is zwanger. Bijzonder is dat dolfijnen bij het slapen een hersenhelft voor een paar minuten uitzetten. Met de andere hersenhelft houden zij de omgeving in de gaten. Na een paar minuten wisselen zij dat om. Wisten jullie dat dolfijnen door ons heen kunnen kijken? Zij kunnen onze botten zien en nog veel meer. De trainer vertelde dat een paar maanden geleden een mevrouw kwam zwemmen. Alle dolfijnen waren niet bij haar weg te slaan. De trainer vroeg zich af of de mevrouw misschien zwanger was. De mevrouw wist echter van niets. Een paar weken later belde zij op om te vertellen dat zij inderdaad zwanger was .....

20120719 005Met een zwemvest ga je vervolgens 15 minuten 'zwemmen' met twee dolfijnen. Ben en Laura vormden samen een groep. De foto's zijn gemaakt door een fotograaf van Dolphins Plus, zodat wij zelf een filmpje konden maken. De foto's en het filmpje zeggen alles.

Ben vond het vinnen schudden, door de dolfijnen voorgetrokken worden door de vinnen vast te houden en het kusje van de dolfijn het leukste. Bij het vinnen schudden zie je pas hoe groot de dolfijnen zijn, aldus Ben. Laura wil nog wel vaker door een dolfijn worden gekust. Zwemmen doet zij voortaan het liefst met twee dolfijnen aan haar voeten. Maar eigenlijk vonden zij alles leuk. Laura vertelde dat je van zwemmen met dolfijnen heel vrolijk en rustig wordt. In de groep was ook een geestelijk gehandicapte man. Heel bijzonder om te zien was hoe de dolfijn hem benaderde, zo voorzichtig.





Met een cd met 198 foto's reden wij naar Miami. In de stad Miami wonen nog geen half miljoen mensen. In de agglomeratie wonen meer dan vijf miljoen mensen. Samen met de agglomeratie is Miami de grootste stad van Florida. Wat een gebouwen staan hier. De verkeersdrukte viel ons overigens nog mee, maar het was ook al na half negen.

Nog voordat wij onze voeten op de straten van Miami hadden gezet, werden wij al afgezet. Op zich vonden wij het wel inventief gevonden. Aan het einde van het parkeerterrein vroegen ze de parkeerbonnetjes op en als er nog parkeertijd was, verkochten ze die weer. Wij reden het parkeerterrein op en kochten dus zo’n kaartje. Maar daar kwamen we later pas achter …. Morgen meer over ons hotel en Miami.

woensdag 18 juli 2012

Sanibel Island

Vannacht toch wat onrustig geslapen. De airco maakt behoorlijk wat lawaai. Daarom maar om acht uur opgestaan. Heerlijk op het balkon van het uitzicht genoten en ontbeten.

Rond tien uur zijn we naar Sanibel Island gereden. Sanibel Island is bekend om zijn schelpen. Vanwege de ligging van het eiland spoelen veel schelpen uit de Golf van Mexico aan op Sanibel Island. We hebben het eiland op de fiets verkend. Op het eiland zijn overal fietspaden aangelegd. Automobilisten moeten fietsers en voetgangers – op straffe van een boete van 80 dollar – bij het oversteken voorrang geven. Bij Billy’s Rental huurden we voor vier uur drie fietsen.


We reden de Periwinkle road verder af, die automatisch overgaat in de Sanibel Captiva Road. De beplanting is vrij laag, waardoor de fietspaden in de volle zon liggen. Aan de rechterkant van de fietsroute ligt het J.N. Ding Darling Wildlife Refuge, dat - met uitzondering van vrijdag – deels met de auto, te voet of per fiets bezocht kan worden. Fietsers betalen 1 dollar voor een trail van 4 miles. Na 2 miles buigt de Trail af en is er voor de fietsers een aparte fietsroute, de Indigo Trail.
We waren de Wildlife Refuge nog maar net binnen, toen er langs de kant van de weg een aantal auto’s stopten. Uiteraard stapten we ook af. In het meer zagen we een alligator, overigens op een veilige afstand. Een keer deed de alligator zijn bek open, maar verder lag hij rustig in het water. We fietsten weer verder. Op verschillende punten kun je stoppen en zijn er uitkijkpunten. Bij het uitkijkpunt Red Mangrove Overlook zagen we zelfs een slang, op nog geen twee meter afstand. En een heleboel krabbetjes die in de bomen omhoog kropen.


Maar dat was nog niet alles. De Indigo Trail is een schelpenfietspad, met aan de linker- en rechterkant veel beplanting en water. We zagen de uitrit van de Trail al liggen en …. aan de rechterkant lag een alligator in het water. Op nog geen anderhalve meter van de Trail. De alligator lag doodstil in het water, verroerde zich niet. Wij zijn afgestapt en hebben foto’s genomen …….


Het was heet vandaag. Bijna geen wolkje aan de lucht en dan in de volle zon fietsen. Na drie uurtjes fietsen hielden we het wel voor gezien en zijn we naar het strand gegaan. Anderhalf uur lang hebben we schelpen lopen zoeken. We hebben prachtige schelpen gevonden. Jammer en eigenlijk onbegrijpelijk dat we de schelpen niet terug naar Nederland mogen meenemen.


20120718a 003

dinsdag 17 juli 2012

Segwaytour St. Petersburg

We vertrokken om kwart over acht. De koffers in de kofferbak en een piepschuimen koelbox (bij de Walmart voor 3 dollar), vol ijsblokjes en etenswaren uit de koelkast, op de achterbank. Onderweg hebben we ontbeten bij McDonald's (pannenkoekjes, broodje, hamburger en een soort rostikoekje). Twee porties, genoeg voor ons drietjes. Het werd toch nog even doorrijden om op tijd te zijn voor de Segwaytour in St. Petersburg. Kwart over tien reden we het parkeerterrein op.

Via Groupon hadden we tickets op de kop getikt bij Gyroglides. We wilden afgelopen zaterdag gaan, voorafgaande aan de arenawedstrijd, maar deze tour was volgeboekt. Op onze doorreis naar Fort Myers Beach was ook een goed alternatief. Het kantoor van Gyroglides zit in het Historic museum van St. Petersburg. David stond ons al op te wachten.

We kregen een privé-tour. Voor het kantoor kregen we nog een korte basistraining: rechtuit, achteruit, stoppen, bochtje links, bochtje rechts. Hoe ging het ook al weer? Door naar voren te leunen beweegt de Segway vooruit, en door naar achteren te leunen gaat de Segway achteruit. Bij deze Segways kan je met het linkerhandvat een bocht maken; draaide je het handvat van je af, dan maakte je een beweging naar links en draaide je het handvat naar je toe dan maakte je een beweging naar rechts. Als je het handvat los liet, dan stopte de Segway. David vond ons 'professionals'. We gingen op weg.


De snelheid van deze Segways was begrensd op 10 miles. De Segway kan harder, 12 miles, maar blijkbaar waren er in het verleden teveel ongelukken gebeurd. We maakten een tour van anderhalf uur, langs de kust en terug deels door een woonwijk. De tour was heel persoonlijk. Op diverse plekken stopten we en vertelde David over de dieren, bomen, gebouwen en huizen. We hebben heel veel eekhoorntjes gezien, pelikanen, allerlei bijzondere bomen waaronder met luchtwortels die de gemeente kort houden zodat de bomen niet verder kunnen groeien. Op de terugweg reden we nog door een palmenpark met palmen van over de hele wereld. We hebben zelfs een hondenpark gezien, met een time-outarea (voor de eigenaren?). Een leuke tour, met een vriendelijke gids.


Om half een reden we verder. Eerst over de indrukwekkende Sunshine Skyway Bridge, via de I75 naar Fort Myers Beach.

20120717 010

Het was weer bewolkt. Af en toe viel er licht regen. Bij afslag 158 verlieten we de I75 (die nog helemaal doorloopt tot Miami). Om half vier waren we bij het appartementencomplex The Shores. Ons appartement ligt op de tweede verdieping. Het appartement is van gepensioneerde Amerikanen die zelf vlakbij (in Bonita Springs) wonen.


Het appartement heeft een slaap- en woonkamer en een keuken. Het is niet groot, maar voor ons drietjes genoeg ruimte. Laura slaapt op een luchtbed in de woonkamer. Het washok staat in de kelder, net als in de Amerikaanse series. We hebben een heel groot zwembad voor de deur, de Golf van Mexico, met een privéstrand. in de kelder staan drie fietsen die we bij het appartement hebben gehuurd. Hebben jullie het uitzicht al gezien?

Na het eten zijn we nog over het strand naar de pier gefietst. De strandfietsen hadden hele dikke banden, maar ook kleine banden (waarschijnlijk 16 inch). Met zonsopgang waren we bij de pier. Op de pier hebben we een ijsje gegeten.


We hadden er alleen geen erg in dat na zonsopgang het donker wordt. Terug was het pikkedonker op het strand. De vloedlijn kwam steeds hoger, het strand werd steeds smaller. Met het licht van de huizen aan het strand zochten we onze weg terug. Morgen maar iets eerder een ijsje gaan eten ……

20120717a 004

Op Fort Myers Beach is het internet instabiel. We hebben soms wel internet, soms niet, soms heel snel en dan weer heel langzaam. We blijven iedere dag een blog schrijven, maar soms zal het niet gelijk lukken om het verslag online te plaatsen.

maandag 16 juli 2012

Inpakken

We zijn al weer veertien dagen vakantie aan het vieren. Vanmorgen hebben we uitgeslapen en eigenlijk zijn wij de gehele dag lui geweest. We hebben in en aan het zwembad gelegen. Wat een uurtjes hebben we doorgebracht aan het zwembad. Wat een baantjes hebben we gezwommen in het zwembad. Onze laatste week zullen we het zwembad wel gaan missen. We verhuizen voor nog een weekje naar Fort Myers Beach. Aan het strand staat het appartement dat we voor zeven dagen hebben gehuurd. Het is niet groot, Laura zal op een luchtbed in de woonkamer moeten slapen, maar de ligging is perfect.

We hebben heerlijke dagen gehad in Glenbrook. De community is erg rustig. Veel huizen zijn niet bewoond. Door de community loopt Glenbrook Boulevard. Er is wel een duidelijk verschil tussen het westelijke en het oostelijke gedeelte (of het zuidelijke en noordelijke gedeelte?) van de community. Het gedeelte waar onze villa in staat wordt duidelijk beter onderhouden, in ieder geval de voortuin en de buitenkant van de villa. In de villa mag het meubilair wel eens vervangen worden en moet er wel het een en ander gerepareerd worden. Voor ons stond alles er wat we nodig hadden (en nog veel meer).

Met uitzondering van een bezoek aan Epcot hebben we verder alles gedaan wat we op ons reisprogramma hadden staan. Het bezoek aan Epcot hebben we geannuleerd omdat de attractie Test Track gesloten was en we een extra rustdagje ook wel lekker vonden. De hoogtepunten waren toch wel SeaWorld, het kanoën met de manatees, de Coke Zero 400-race en de arenafootballwedstrijd.

Inmiddels hebben we al 1.100 miles met de auto gereden.Daar zullen nog heel wat miles bijkomen. Morgenochtend vroeg rijden we eerst naar St. Petersburg, waar we een segwaytours gaan doen en daarna rijden we door naar Fort Myers Beach. De koffers staan al ingepakt.

Na het eten zijn we nog wezen midgetgolfen bij Bonanza Adventure Golf op de Bronson Memorial Highway.


zondag 15 juli 2012

Lang zal ze leven

Om 1 seconden over middernacht feliciteerde Laura me al in de auto. Ze had heel stilletjes de klok in de gaten gehouden. Toen we thuis waren, feliciteerde Ben me en daarna kreeg ik nog allemaal felicitaties via e-mail, het blog en Facebook. Dank je wel allemaal. Bryan en Mark hadden ook een kaart gestuurd. In Glenbrook hebben de huizen geen brievenbus in de deur. Wel zit er een behoorlijke spleet aan de zijkant van de deur, waar regelmatig reclamefolders doorgeschoven worden. Op iedere hoek van de straat staan een heleboel brievenbussen bij elkaar, steeds genummerd van 1 t/m 16. Onderaan staat wel steeds een andere code (1PA, 2PB, 1PC etc.), maar welke brievenbus van ‘ons’ is en hoe wij de kaart uit de brievenbus kunnen krijgen? We gaan het morgen aan Bruce vragen.

20120715 002      20120715 002

‘s Middags hebben we een nieuwe zwembroek voor Ben gekocht. Wie was er nou ook weer jarig vandaag? Nee hoor, ik heb een prachtige ketting gekregen. Na het eten van heerlijke cheesecake bij de thee zijn we mijn verjaardag wezen vieren in restaurant Golden Corral.

Het weer is al een paar dagen wat onbestendig. De eerste week was heel zonnig, met temperaturen boven 90 Fahrenheit (minimaal 32 graden). Regen hebben we overdag niet gehad. De tweede week zit er veel bewolking in de lucht, waardoor de temperaturen toch wel onder de 30 graden zakken en er regelmatig een bui valt ... De watertemperatuur van het zwembad is ook een paar Fahrenheit lager, nog maar 29 graden. Laura voelt eerst met haar grote teen en zakt heel langzaam in het zwemwater. Ik zal jullie niet langer plagen vanuit mijn luie ligstoel bij het zwembad met temperaturen van 16 graden en heel veel regen in Nederland. De plantjes buiten hoeven in ieder geval geen water mannen. Leven de plantjes binnen nog? Het gietertje staat in het kastje links boven van de gootsteen ......

Arena Football

We hebben tickets voor een Arenafootballwedstrijd. De competitie loopt van maart tot en met juli. Tampa Bay Storm speelt tegen New Orleans VooDoo. Storm maakte bij winst nog kans op een plaats in de play-offs van de American Conference.

Arena Football is een aangepaste versie van American Football. In tegenstelling tot American Football wordt Arena Football in de zaal gespeeld. Het speelveld is net zo groot als een ijshockeyveld, vijftig yard met een endzone van acht yard. Er zijn geen uitlijnen. Om het speelveld staan (zachte) kussens waar de spelers regelmatig in en meer over belanden. Aan het einde van beide velden hangen grote netten die ook onderdeel zijn van het spel. Per team staan acht spelers in het veld. Ieder team heeft een aanvals- en een verdedigingsploeg. De wedstrijd duurt 4 x 15 minuten aan speeltijd. De sport wordt in Amerika in competitieverband gespeeld vanaf 1987.

Na onze dagelijkse zwembaantjes, zonnen en de lunch reden we naar Tampa. Het stadion ligt in het havengebied van Tampa waar ook cruiseboten aanmeren. In de directe omgeving ligt The Florida Aquarium en een uitgaanscentrum. Op reviews van Tripadvisor hadden we gelezen dat het aquarium zich met name richt op de jongere kinderen. We besloten daarom om het uitgaanscentrum in te gaan.


Naast restaurantjes en cafés is er ook een bioscoop en een bowlingbar Splittersville. We zijn twee games gaan bowlen. Je betaalt per game en per persoon, dus niet per baan zoals vaak in Nederland. Het leuke is dat je de games dus uit kunt spelen. En je huurt de bowlingschoenen. Per persoon betaalden we per game 3,50 dollar en 2 dollar voor de schoenen. Uiteraard exclusief de beruchte tax.


In Nederland bestel je een bittergarnituur of kaas en worst bij het bowlen. We zagen onze buren een grote zak patat in een houder bestellen. Te leuk om niet te doen, wij dus ook met een glas cola. En voor we het wisten kregen we weer een gratis refill en hadden we drie liter cola op tafel staan.


Na het bowlen en het drinken van bijna een liter cola per persoon hebben we nog even rond gelopen voordat we het stadion Tampa Bay Times Forum ingingen. Wat een prachtig stadion dat niet alleen voor sportwedstrijden wordt gebruikt maar ook voor concerten. Het was niet echt druk. Natuurlijk kochten we hotdogs, die 1 dollar waren omdat het Fan Appreciating Night was.

We gingen op onze stoelen zitten en zijn er niet meer af geweest (behalve om te plassen, maar wat wil je na zoveel cola). Wat een geweldige sportavond: wat een sfeer, wat een amusement, wat een show, wat een spanning. De spelers van VooDoo werden niet voorgesteld. In het donker liepen zij het veld op. De spelers van Storm kwamen een voor een op, met vuurwerk, rook en motorgeronk. VooDoo gelijk op een psychologische achterstand. Na het volkslied, dat gezongen werd door Amerikanse Idolfinalist 2011 Shanon Magrane, begon de wedstrijd, of eigenlijk de show. Zeker in de eerste drie quarters leek de wedstrijd ondergeschikt aan het amusement.



Een team krijgt vier pogingen om tien yard op het veld te overbruggen. Als dat lukt, krijgt het team weer vier pogingen om tien yard op te schuiven. Over het algemeen lukte het wel om uit een aanval te scoren, behalve in het eerste quarter. Na 15 minuten speeltijd was het 7-6 voor Voodoo. Een touchdown levert zes punten op en daarna krijg je als team de kans om de bal tussen twee palen te schoppen (1 punt) of een tweede touchdown te maken (2 punten). Storm miste dus 1 kick. Na iedere aanval werd ‘a minute to win it’ met het publiek gespeeld. Een toeschouwer moest een minuut lang drie ballonnen in de lucht houden, een toeschouwer kreeg drie pogingen om de bal ook tussen de palen te krijgen en balletje, balletje werd met drie helmen gespeeld. En de spelers maar wachten.

De spelers wisselden van helft en het tweede quarter startte na een korte show van de cheerleaders. In het veld staan zestien spelers, maar ook de coaches, zes scheidsrechters en soms zelfs de mascotte en de cheerleaders. Het is af en toe behoorlijk druk op het veld. Tijdens een aanval moesten de scheidsrechters soms wegduiken om een speler te ontwijken. De scheidsrechters hebben gele vlaggen. Als ze een overtreding zien, dan gooien ze de doek op het veld. Pas als het spel stil ligt, overleggen de scheidsrechters over de gele vlag. De coaches hebben een rode vlag. Als de coach het niet eens is met een beslissing van de scheidsrechter, dan gebruikt de coach de rode vlag. De scheidsrechters bekijken dan de filmbeelden. De coach van Storm gebruikte twee keer de rode vlag. Een keer kreeg hij ongelijk. Er wordt dan een time-out ingehouden. Na het tweede quarter stond het 35-33 voor VooDoo.


Inmiddels is de wedstrijd dan al meer dan een uur bezig. De spelers trekken zich terug in de kleedkamer voor een korte rustpauze. Voor de toeschouwers is er geen moment van rust, want op het speelveld startte een kartrace. Drie toeschouwers reden een race over vijf ronden.  Na de kartrace was er nog een dansdemonstratie en zong Idols-finalist Shanon nog een liedje.

In het derde quarter liep VooDoo uit naar 56-46. De onderbrekingen waren emotioneel en grappig. In een onderbreking werd weer een American hero geëerd. De soldaat was er zichtbaar door ontroerd. Ook was er de 'dancecam' (de dansers in het publiek werden gefilmd alhoewel dat de gehele wedstrijd gebeurde) en uiteraard de 'kisscam', geen uitleg nodig toch? En er was een sms-spel, waarbij je een antwoord op een vraag kon sms-en.


In het vierde quarter leek de achterstand onoverbrugbaar voor Storm. VooDoo liep uit naar 63-46, onder meer door het onderscheppen van twee aanvallen. Maar met de steun van het publiek, de geluidsmeter sloeg uit boven de 10, en een paar tactische beslissingen van de coach kwam Storm op een voorsprong van drie punten. Als VooDoo de aanval heeft, dan moet Storm de bal zover mogelijk het veld inschoppen. Aan beide kanten van het veld hangen twee netten, waar de bal tegenaan stuitert. Dit geeft Storm de gelegenheid om de verdediging ver van de endzone neer te zetten. Maar je kan er ook voor kiezen om de bal een kort stukje te trappen en dan te proberen om de bal zelf te onderscheppen. Daar zit een risico aan, want als dit mislukt dan staat de tegenstander al bijna bij de endzone. Een paar keer lukte het, maar vlak voor het einde pakte het verkeerd uit. VooDoo maakte een touchdown en met nog 22 seconden op de klokken stond het 70-67 voor VooDoo. En die stand bleef staan met 1,6 seconden op de klok. Storm was inmiddels opgerukt tot de 25-yardlijn en kickte vanaf dit punt de bal over de doelpalen. Een enorm gejuich in het stadion, want dit leverde drie punten op: 70-70.

De wedstrijd werd verlengd. Beide teams kregen een aanval. VooDoo scoorde uit de aanval, en koos voor de kick. Storm scoorde ook en nam de gok voor een tweede touchdown die twee punten zou opleveren. En het lukte. Storm won met 78-77 en heeft nu plaatsing voor de play-offs in eigen hand.

De wedstrijd duurde meer dan drie uur. Vorig jaar zijn wij naar een honkbalwedstrijd geweest. De sfeer was daar ook geweldig. Maar als we moeten kiezen, dan gingen we weer naar een wedstrijd van Arena Football. Honkbal vinden wij vrij statisch. Bij Arena Football is er veel meer actie. In Orlando zit ook een footballteam, Orlando Predators. Volgend weekend zijn de laatste wedstrijden in de reguliere competitie.